11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/11/2011 gün ve 2008/286-2011/449 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/03/2013 gün ve 2012/4085-2013/3954 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkili müdürü ...'ın 13/03/2008 tarihine kadar ...... Otomotiv Oto Döşeme unvanlı şahıs şirketinin sahibi olduğunu, bu tarihten sonra davalıların ortakları olduğu ...Gıda Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti. ile birleşme kararı alındığını ve şirket adının da SDS Oto Modifiye San.ve Tic. Ltd. Şti olarak değiştirildiğini, ancak bir müddet sonra davalıların hisselerini diğer ortaklara devrettiklerini ve şirketin kullanımında olan iki dükkan arasına duvar çekmek suretiyle dükkanı kullanmaya başladıklarını ve şirkete ait malları devretmekten imtina ettiklerini ileri sürerek, davalıların haksız olarak el koyduğu şirket mallarının bedeli olan 50.487,84 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'ye husumet yönetilmesinin mümkün olmadığını, iş yerinin Muhammet ...adına kayıtlı olduğunu ve dükkandaki malların da Muhammet'e ait olduğunu, davacı şirket ile müvekkilleri arasında varılan mutabakat sonucu oto aksesuarı bölümünün tüm aktif ve pasifleri ile müvekkillerine bırakıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından faturaya bağlanmış 9.111,73 TL bedelli mallar açısından malların faturalı ve belgeli olması nedeniyle mülkiyetinin davacıya ait olduğu, 41.270,05 TL tutarındaki mallar açısından ise davacının herhangi bir belgesi olmadığı, ispat külfetinin davacıda olduğu, yemin delilinin hatırlatılarak davacının yemin deliline dayanması üzerine davalıların ayrı ayrı usulüne uygun olarak malların kendilerine ait olduğu ve davacının mallar üzerinde herhangi bir hakkının bulunmadığını yönünde yemin eda ettikleri gerekçesiyle 9.111,73 TL tutarındaki malzemelerin bedeli açısından davanın kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek karar, Dairemizin 04.03.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.