11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.12.2008 tarih ve 2007/291-2008/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli markasının bir çok ülkede tescilli olduğunu, bu ibarenin davalı tarafından marka olarak tescil ettirildiğini, oysa bu ibarenin müvekkili tarafından tanınmış marka haline getirildiğini ve öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli FABİANİ ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anılan ibarenin müvekkilinin ortağı tarafından 1992 yılından beri tescilsiz kullanıldığını ve daha sonra marka olarak tescil ettirilerek müvekkiline devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markasının Türkiye’de tescilli olmadığı ve tanınmış bir marka olmadığı, anılan markanın davalı tarafından 1992 yılından beri tescilsiz ve tescilli olarak kullanılarak tanıtıldığı, dolayısıyla davacının marka üzerinde öncelik hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.