Davacı, davalı ile aralarında hizmet sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin işçisi olan dava dışı şahsın iş mahkemesinde açtığı dava sonunda verilen karar uyarınca işçiye 228,51 TL ödemek zorunda kaldıklarını, bundan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 228,51 TL’nın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, tensip zaptıyla, iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, eldeki davada davalı şirketin işçisi olan dava dışı işçiye iş mahkemesinin kararına istinaden yaptığı ödemenin tahsilini istemektedir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı kurum ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşme özel hukuk hükümlerine dayanılarak düzenlenen sözleşme niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Öte yandan davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin karşılıklı iki tarafa edim yükleyen hizmet sözleşmesi olduğu, taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunmadığıda sabittir. Bu itibarla davanın görüm ve çözüm yerinin genel mahkeme olduğu kabul edilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözeterek işin esasına girmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar vermesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.