11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2010/5847 E. , 2011/16917 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2009 tarih ve 2008/90-2009/441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin uzun zamandır kullanmakta olduğu “Çukurova Kargo Ltd. Şti. Komple ve Parsiyel Taşımacılık+şekil” ibareli markayı tescil ettirmek için TPE'ye başvuru yaptığını, TPE tarafından davalıya ait “çukurova fettahoğlu çukurova çks+şekil” ibareli marka gerekçe gösterilerek müvekkilinin başvurusunun 556 sayılı KHK'nun 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, davalı şirketin 2002 yılında tescil ettirdiği markasını 5 yılı aşkın süredir tescilli olduğu taşımacılık ve araçların kiralanması hizmetleri bakımından kullanmadığını, bu durumun anılan KHK'nun 14. maddesi gereğince hükümsüzlük nedeni olduğunu ileri sürerek, davalı markasının kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin şeker imalatı ve paketlemesi yanında kendi mallarının taşınması ve dağıtımı işini de yaptığını, müvekkilinin ticari faaliyetlerini halen sürdürdüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nun 14. maddesinde, markanın tescil tarihinden itibaren 5 yıl içinde haklı bir neden olmadan kullanılmaması veya bu kullanıma 5 yıllık bir süre için kesintisiz ara verilmesi halinde markanın iptal edileceğinin düzenlendiği, bu sürenin dava şartı olduğu, davanın açıldığı tarih itibariyle 5 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.