Esas No
E. 2012/15933
Karar No
K. 2013/14000
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Genel Hukuk

11. Hukuk Dairesi         2012/15933 E.  ,  2013/14000 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2012 tarih ve 2007/541-2012/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Can Sibel Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleştirilen davasında, müvekkili ile davalı arasında asansör parçaları alımına ilişkin satım akti yapıldığını, alınan parçaların müvekkili tarafından birleştirilerek hastaneye monte edildiğini, davalının müvekkili bilgisi dışında ek mekanizmalar tesis etmek suretiyle asansörün tamamı üzerinde kontrolü sağlayarak şifre girmek suretiyle asansörü kilitlediğini ve hastane ile temasa geçerek müvekkili şirketi kötülediğini ve devre dışı bırakarak haksız rekabette bulunduğunu, satım aktinin müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek, asıl davada haksız rekabetinin tespiti ile menini, 5.520.79 TL ürün bedelinin, 1.000.00 TL fesih nedeni ile uğranılan maddi kaybın, ürün arızasının giderilmesi nedeni ile 1.000 TL maddi tazminatın, 1.000.00 TL haksız rekabet tazminatının, 10.000,00 TL itibar kaybı nedeni ile uğranılan manevi tazminatın, birleştirilen davasında asansörlere monte edilen frekans ayar sisteminin arızalandığını ve davalıdan talep edilmesine rağmen arızanın giderilmediğini dolayısıyla yeni parçalar alındığını belirterek arızalı ürünlerin bedeli 2.829.40 TL ve yeni cihazla arasındaki fiyat farkı 1.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asansörlerin devreye sokulduktan sonra hiçbir ilave tesisat veya ekipmanın devreye sokulmadığını, şifreleme tekniğinin üretim safhasında bile olmadığını, yalnızca üretici firmanın üretim bilgilerinin korunması amacıyla bir kodlama sistemi mevcut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davaya konu ürünlerin davacıya sağlam olarak teslim edildiği, kartlara konulan şifrenin asansörün güvenliği için ve asansöre yetkisiz kişilerin müdahale etmesinin engellemeye yönelik olduğu, şifrenin bulunmasının satılan malı ayıplı hale getirmediği, taraflar arasındaki yazışmalarda asansöre zaman ayarlı program yüklendiği iddiasının bulunmadığı, davacı tarafından alınan kartların ve ekipmanların sağlam olduğu, kartların üzerine yetkisiz kişilerce müdahale edildiği, müdahaleden ve müdahale sonucunda arıza meydana gelmişse bundan da davacının sorumlu olacağı, davalının davacıyı ve hizmetlerini kötülediğine dair dosyada bir delil bulunmadığından manevi tazminat talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle, davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davanın reddedilmesi nedeniyle davalı tarafından yatırılan keşif ve bilirkişi ücreti masrafı 2.620 TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmemesi doğru olmayıp mahkemece verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünde “yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması” cümlesine “davalı tarafından yatırılan 2.620 TL keşif ve bilirkişi ücret masrafının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Karar Etiketleri
ONANMASINA YARGITAYKARARI HUKUK Genel Hukuk
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog