4008 ve 4369 sayılı Yasalarla değişik 213 sayılı Kanunun ek 11. maddesi hükmüne göre, 01.01.1995-01.01.1999 tarihleri arasında kaçakçılık cezalı tarhiyat yapılmasını gerektiren tespitler nedeniyle salınacak vergi ve cezalarda tarhiyat öncesi uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı, 14.08.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4444 sayılı Yasanın 7/2 ve geçici 23. maddeleri ile vergi usul kanunun 280 sayılı genel tebliğ içeriği birlikte değerlendirildiğinde de aynı sonuca varılacağından, sağlanan tarhiyat öncesi uzlaşmanın cezai yönden hukuki sonuç doğurmayacağı cihetle, sanıkların yapmış olduğu otomobil yedek parça faaliyetine ilişkin olarak 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediklerinin iddia edildiği, vergi suçu raporu ve eklerinde kredili satışlarda müşterilere düzenlenmesi gereken faturaları kendi bireysel şirketlerine düzenledikleri ve POS cihazı ile gerçekleştirilen bir kısım satışlar için yasal vesika düzenlenerek satışlardan elde edilen gelirlerin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı hususlarının yer aldığı, 03.11.2008 tarihli bilirkişi raporunda ise emtianın gerçekten satıldığı ancak faturaların malın satıldığı kişiler yerine sanıkların bireysel şirketlerine düzenlenmiş olduğunun bildirilmesi karşısında; bu husus araştırılarak doğru olduğunun anlaşılması halinde; üzerine atılı eylemlerinin 213 sayılı Yasanın 359/a-2'de tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağı da karar yerinde tartışılıp, sanıkların bireysel şirketleri ve ortak oldukları dava konusu şirket defterleri ile sahte olduğu tespit edilen sahte faturaların tek tek incelenmesi suretiyle faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadıkları belirlenmeden ve gerekirse bu konuda ek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yazılı şekilde tarhiyat öncesi uzlaşma sağlandığından bahisle beraatlerine hükmolunması,