11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 tarih ve 2011/78-2012/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu kredi kartı ile yapacağı harcamalardan işten çıkarılması halinde kredi kartı borcunun ödenmesi amaçlı olarak davalı ile 02/03/2009- 02/03/2010 tarihlerini içerir 10.000 TL limitli kredi kartı ödeme güvencesi sigorta sertifikası düzenlendiğini, müvekkilinin 2005 yılından itibaren çalıştığı iş yerinden 28/09/2009 tarihinde çıkarıldığını, işten çıkarılma tarihinden bir önceki döneme ait kredi kartı ekstre tutarının 10.000 TL olduğunu, işten çıkarma nedeni ile bedelin ödenmesi talepli olarak davalıya başvurduklarını, ancak cevap verilmediğini ileri sürerek 10.000 TL'nin 28/10/2009 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının işsiz kalacağını bilerek aşırı harcama yaptığı ve iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından "kredi kartı ödeme güvencesi sigortası sertifikası" ile davacının kredi kartı harcamalarının teminat altına alındığı, davacının 2005 yılında girdiği iş yerinden 4 yıldan fazla bir süre sonra 28/09/2009 tarihinde işten çıkarıldığı, 180 günlük aralıksız çalışma şartının gerçekleştiği, Eylül 2009 kredi kartı harcama miktarının 10.000 TL olduğu, bu miktarın poliçe limiti dahilinde bulunduğu, davacının işsiz kaldığı tarihten itibaren 30 gün boyunca işsizliğinin devam ettiği, prim borcunun bulunmadığı, davacının diğer aylara göre fazla olan dava konusu son ekstre tutarının kötü niyetli davalıyı zararlandırma amaçlı olarak davacı tarafından gerçekleştirildiğinin ispat edilemediği, yapılan harcamanın teminat dahilinde olduğu, davalının temerrüde düşürüldüğü gerekçesiyle 10.000 TL'nin 27/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.