6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5326 Sayılı Kabahatler Yasasının 29/1. maddesi uyarınca; idari yaptırım kararının Mahkemeler tarafından verilmesi halinde bu karara karşı itiraz yolu açık olup, temyiz yeteneği bulunmadığından sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yağma suçunun, yakınanın işyerinde silahla saat 18:15 sıralarında işlendiği, güneşin suç tarihinde 16:29'da battığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK.nun 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde iş yerinde gerçekleştirildiği gözetilmeden, temel cezanın belirlenmesi sırasında, aynı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının ( a ) bendinin yanı sıra ( d ) ve ( h ) bendleriyle de uygulama yapılmaması; 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yağma suçunun işlenmesinde kullanılan ve emanette kayıtlı bir adet ucu sivriltilmiş demirin zor alımı konusunda her zaman karar verilmesi olanaklı kabul edilmiş, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasıtlı suçtan özgürlüğü bağlayıcı cezayla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, TCY’nın 53/2. maddesi uyarınca, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından aynı maddenin 1. fıkrasının “c” bendinde yeralan velayet hakkından, vesayet yada kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.