11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/09/2012 tarih ve 2012/62-2012/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “atel tekstil sanayi ve tic.a.ş.şekil” ibareli markanın tescili için 2009/55913 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğunu, TPE YİDK'in 24.01.2012 tarih ve 2012-M-126 sayılı kararı ile davalı itirazının kısmen kabulüne karar verilerek müvekkilinin marka başvurusunun kapsamından “koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar” çıkartılarak tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, oysa müvekkilinin marka başvurusu ile davalı markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, ayrıca markaların farklı tüketici kitlesine hitap ettiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının kısmen iptaline ve markanın “koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar” şeklindeki mal ve hizmetler yönünden de müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında karıştırılma olasılığına yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, bu nedenle kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının marka başvurusunun, müvekkilinin markaları ile ayniyet derecesinde benzer olup, markaların 25.sınıfta yer alan bire bir aynı ve benzer malları kapsadığını ve açıkça iltibas yarattığını, davacının marka başvurusunun kötüniyetli olup, haksız rekabet oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet markalann asıl ve ayırt edici unsurunun “AKEL", davacı başvurusunun asıl ve ayırt edici unsurunun ise “ATEL” ibaresi olup, davalı markaları ile başvuru konusu işaretin aynı veya benzer sesçil ve görsel etkiyi bıraktıkları, her iki marka kapsamındaki ürünlerin aynı tür ürünler olduğu, bir markanın korunmasının kullanım şartına bağlı olmadığı, kullanım ve tescil önceliğinin ticaret unvanı ve markasal olarak davalıya ait olduğu, bu itibarla başvurunun tescilinin davalı aleyhine haksız rekabet yaratacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.