11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.12.2012 tarih ve 2012/10-2012/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin müşterisince sipariş verilen altın ziynet eşyalarını Almanya'daki müşterisine gönderilmek üzere davalı taşıyıcıya teslim ettiğini, ürünlerden sadece altın kemerin müşterisi ...'a ulaştığını, eksik teslim nedeniyle müvekkilinin müşterisine ödemede bulunduğunu, müvekkilinin uğradığı zararın tazmini için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davayı alacak davası olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, borçlu ... olan faturaya dayanarak icra takibi başlatıldığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı yanın takibinde ileri sürdüğü faturaların borçlusunun ... göründüğü, takip salt faturalara karşı istendiğine göre bu faturalardaki borçlunun ... olması nedeniyle husumetin bu kişiye yöneltilmesi gerektiği, davacı vekili son oturumda verdiği dilekçesi ile davaya alacak davası olarak devam etmek istediğini beyan etmiş ise de, davanın söz konusu faturalara yönelik olması nedeniyle faturada borçlu görünen kişi hakkında dava açılması gerektiği, husumetin doğru gösterilmediği gerekçesiyle, davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan göndericinin uğradığı zararın taşıyıcıdan tazmini istemine ilişkindir. Davacı vekili, davalı taşıyıcıya teslim ettiği altın kemerin alıcısına (müşterisine) teslim edilmemiş olması nedeniyle, müşterisine ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, yaptığı ödemenin davalı taşıyıcıdan tahsilini istemiştir.

Taraflar arasındaki ilişki taşıma ilişkisi olup, esasen bu hususta taraflar arasında da ihtilaf bulunmamaktadır. Davacının, icra takibinde ve dava dilekçesinde taşımaya konu müşterisi adına düzenlenmiş mal satış faturalarını sunmuş olması, davacı ile davalı arasında kurulan taşıma ilişkisini ortadan kaldırmaz ve dava sebebini değiştirmez. Bu durumda, mahkemece, davanın esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, salt faturaya dayanılması ve fatura borçlusunun başka kişi (müşteri) olması gerekçesiyle, davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.