Esas No
E. 2010/15002
Karar No
K. 2010/12850
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Genel Hukuk

11. Hukuk Dairesi         2010/15002 E.  ,  2010/12850 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2008 tarih ve 2006/41-200//134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya duyduğu güvenle kendisine emaneten teslim ettiği çeşitli inşaat malzemelerinin tüm ihtarlara rağmen iade edilmediğini ileri sürerek, teslim edilen malzemenin aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde değeri olan 22.015,00 TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaat malzemelerin müvekkilinin ortağı olduğu şirkete teslim edilmesi nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, 346 adet kalıp panonun 300 adetinin dava açılmadan davacıya teslim edildiğini, malzemenin bulunduğu yerin ihtarnameyle davacıya bildirilmesine rağmen teslim alınmadığı gibi teslim edilecek adresin de bildirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, inşaat malzemesinin davacıya ait olduğu, bizzat davalıya emaneten verilmesine rağmen davalı tarafça iade edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 46 adet inşaat kalıp panosu, 319 adet kalıp iskele direği, 27 adet yata iş iskelesi, 17 adet düşey iş iskelesi, 93 m2 inşaat kalıp panosu malzemesinin aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedelleri olan 15.066,59 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ariyet olarak verilen inşaat malzemelerinin aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davalı, malzemeyi kendisinin değil ortağı bulunduğu şirketin aldığını savunmak suretiyle akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Dosya içinde bulunan cevabi ihtarnamede de aynı savunmanın ileri sürüldüğü anlaşılmıştır. Öte yandan, dava dilekçesinde de anılan malzemelerin davalının ortağı olduğu şirketin üstlendiği inşaat işinde kullanıldığı belirtilmiştir.

Davacı, mahkemece verilen süreye rağmen istemin miktarı da dikkate alınarak akdi ilişkinin varlığını kanıtlayacak kesin delil sunmamış ve akdi ilişkiyi kanıtlayamamıştır. Türk Medeni Kanununun 6. maddesine göre, kanunda aksine hüküm yoksa, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

O halde, akdi ilişkinin varlığı ve dava konusu emtianın davalıya mı yoksa ortağı olduğu şirkete mi teslim edildiği hususu davacı tarafça başka delillerle kanıtlanamadığından mahkemece davacı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmak ve sonucuna göre karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Karar Etiketleri
BOZULMASINA YARGITAYKARARI HUKUK Genel Hukuk
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog