11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.02.2010 tarih ve 2007/275 - 2010/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının çıkardığı Toplumsal Tarih Dergisi için, “...e ... “Papatya” Tangosu Ve Bir Arkadaşlığın Hikâyesi” isimli bir anı ve araştırma hazırladığını, sözleşme yapılmadan ve ödenecek telif ücreti kararlaştırılmadan yazısının derginin Eylül 2006 tarihli sayısında yayınlandığını, yazının dergiye ayrı bir prestij kazandırdığını, ancak ihtar olunmasına rağmen telif hakkının ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL maddi, ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili vakfın kamu yararına çalışan bir kuruluş olduğundan genel olarak dergide yayınlanan yazılar için müellifleri tarafından herhangi bir ücret talep edilmediğini, müvekkili tarafından da telif ücreti ödemesi yapılmadığını, dava konusu yazının yayınlamak üzere Toplumsal Tarih Dergisi editöryasına bizzat davacı tarafından getirildiğini, varılan sözlü mutabakata bağlı olarak yazının dergide yayınlamasına karar verildiğini, davacının bu süreç içerisinde hiçbir ücret talebinde bulunmadığını, yazının değerli bir yazı olmakla birlikte dava dilekçesinde belirtildiği gibi dergide önemli bir yer tutmadığını, yayından sonra emsal sözleşmeler ve mutad telif ücreti hesaplamalarına göre davacıya 162,00 TL telif ücreti önerildiğini ancak davacının bunu kabul etmediğini, talep edilen maddi tazminatın fahiş olduğunu, yazı izinsiz yayınlanmadı- ğından manevi tazminat istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yazının bir eser olup davacının kendi arzusuyla dergiye verildiği, yazılı bir sözleşme olmasa da davacının rızası bulunduğundan taraflar arasında bir yayın sözleşmesinin oluştuğu, dava konusu eser gibi ilmi yayınlarda beklentinin, kazançtan ziyade yapılan çalışmaların daha geniş kitlelerin istifadesine sunulması imkanının değerlendirilmesi olduğu, bilirkişilerce emsal ödemelere göre telif ücretinin 150,00 - 200,00 TL arasında olması gerektiğinin belirtildiği, raporda belirtilen 200,00 TL maddi tazminat miktarının makul olduğu, ancak dava konusu yazının davacının talebi ve izni dahilinde dergide yayınlandığı, yazıda davacının isminin belirtildiği ve davacıyı küçük düşürücü bir tavır da sergilenmediğinden manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 200,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.