11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/07/2010 tarih ve 2007/1006-2010/921 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bakkalköy Şubesinde hesabı bulunduğunu, bu hesabından bilgisi ve rızası dışında 9 farklı işlemle 7.400 TL çekildiğini, durumun farkedilmesi üzerine banka bu miktarın 5.040 TL'sini iade etmiş ise de, 2.360 TL'nin tüm uyarılara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, bu meblağın hesaptan çekilme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zarara kendi kusurlu davranışı ile sebebiyet verdiğini, bankanın gerekli tüm önlemleri aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olayın meydana geldiği 14.02.2007 tarihinden evvel bireysel müşterilerini korumak amacıyla tek kullanımlı şifre uygulamasını Kasım 2006 tarihinde opsiyonel olarak uygulamaya koyduğu, bu uygulamanın kullanımını mecbur tutmasından dolayı internet erişim sisteminde mevduatı koruyucu önlemleri almayan ve işletim sisteminde zafiyeti gidermeyen davalı bankanın % 80; davacının ise olay tarihinde opsiyonel olarak yürürlükte bulunan tek kullanımlık şifre uygulamasını seçme ve kullanma hakkını haiz olduğu halde bu yönde özen göstermediğinden % 20 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.888 TL'nin 14.02.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.