Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 28/04/2010 tarihli kenar yazısı ve Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, 1412 sayılı CMUK.nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde savunman talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın savunman atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan savunmanın görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, bu durumda avukatın sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması ve mahkemece hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılarak verilen uyarlama kararının görevi son bulunan savunmana tebliğ edildiği ve hükmün de savunman tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, dairemizce hükmün anılan hükümlüye tebliğ edilmesi, avukatın temyizine onay verip vermediği veya kendisinin temyiz edebileceğine ilişkin bildirimde bulunulmasının istenmesi üzerine, yokluğunda verilen uyarlamaya ilişkin kararın hükümlüye “avukatın temyizine onay verip vermediği veya bizzat temyiz edebileceği” meşruhatı ile tebliğ edilmesine karşın, hükümlünün temyiz etmemesi karşısında; temyiz yetkisi bulunmayan Av. ...’in temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yolmasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,