11. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Cumhuriyet Savcısının ve sanıkların temyiz talebinde bulunmaları üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 17.05.2022 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükümlerin; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2024 tarihli ve 2022/465 Esas, 2024/5 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan ayrı ayrı 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istekleri özetle; yüklenen suçu işlemediklerine, suça konu faturaların sahte olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5728 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Bozma öncesi yapılan yargılamada zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 18.09.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, inceleme konusu karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2024 tarihli ve 2022/465 Esas, 2024/5 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.