8. Hukuk Dairesi

Dava; Orman idaresince açılan kesinleşen orman tahdidine dayalı tapu iptal tescil davasıdır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 2008 yılında başlanarak sonuçları 16.10.2008 tarihinde askı ilanı yapılarak 16.04.2009 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Dava konusu 162 parsel 1390,09 m2 yüzölçümü ile davalı adına tarla vasfıyla kayıtlı olup, 2020 yılında Ek-1 çalışması neticesinde taşınmaz yine 1390,09 m2 yüz ölçümü ile 9318 ada 19 parsel numarasını almıştır. Davacı dava dilekçesinde özetle; Samsun ili Atakum ilçesi ... Mahallesinde 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) gereği Orman Kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmasının 16.04.2009 tarihinde kesinleştiğini, taşınmazın Orman tahdit hattı içinde kalan, orman olarak sınırlandırılan tapulu - tapusuz tüm bölümlerin devletin mülkü olduğunu ve orman kadastrosundan önce alınan tapuların hukuki geçerliliğinin olmadığını, zilyetlikle veya zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağını, Anayasa gereğince özel mülkiyete konu olamayacağını, dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sonucunda orman sayılan yerlerden olduğundan dilekçe ekindeki koordinatlı kadastro krokisinde belirtilen kısmı dikkate alınarak, taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının tespiti ile tapusunun iptali ve orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; yapılan keşif ve aldırılan 13.02.2020 havale tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre; dava konusu Samsun ili Atakum ilçesi ... Mahallesi 162 nolu parselin tamamının (1390,09 m²) orman sayılan yerlerden olduğu, ormanların özel mülkiyete konu olamayacağı ve zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı gerekçeleriyle davanın kabülüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusu kabul edilerek; kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, çekişmeli taşınmazın tamamının hükme esas alınan bilirkişi raporunda kesinleşen tahdit içinde kaldığı, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporlarından anlaşılmasına göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir usul yasaya aykırılık bulunmadığından davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmemekle birlikte; mahkemece verilen hüküm tarihinden sonra çekişmeli taşınmazda ek 1 uygulaması yapıldığı, taşınmazın 9318 ada 19 parsel numarasını aldığı, bu şekilde mahkemece kurulan hüküm eski parsel numarasına göre verildiğinden infazda tereddüt oluşturmamak açısından karar kaldırılarak düzeltilerek yeniden hüküm kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından; dava konusu parsel olan ... 162 nolu parselin bitişiği olan yine ... 10413/1 (Yenisi 9318/1 dir) parselin olduğu alanda, Samsun 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/224 Esas sayılı dosyasında; OS 47 den 48, 49, 50 ve 51 noktalarının Orman Kadastro alanından çıkarılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, cevap dilekçelerinde de bu husus belirtilmiş olmasına rağmen ne yerel mahkemede nede Bölge Adliye Mahkemesi incelemesinde bu orman kadastro dışına çıkarılan OS 47, 48, 49, 50 ve 51 nolu alanlarla dava konusu parselin örtüşüp örtüşmediği hususu incelenmediği ve bu yönde rapor alınmadığı, sadece dava konusu parsellerin farklı olduğu gerekçesine dayanılarak davanın reddedildiği, halbuki OS noktalarının iş bu dava konusu parselin içinden geçtiği ve bir kısım bölümü orman sayılmayan alanlar olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi hususunda temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.