6. Hukuk Dairesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kiralayan tahliye taahhütnamesine dayanarak davalı kiracı hakkında başlatmış olduğu icra takibine itiraz edilmesi üzerine, icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuş, istemin reddine ilişkin kararın davacı kiralayan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkeme verilen kararın kesin olması nedeniyle temyiz istemini 25.2.2011 gün ve 2010/240 esas, 2011/32 karar sayılı kararı ile ret etmiştir. Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı davacı kiralayan vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davacı kiralayan tarafından, taraflar arasında düzenlenen 20.8.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ve Anamur Noterliği’nden düzenlenen 28.9.2009 tanzim ve 20.8.2010 tahliye tarihli tahliye taahhütnamesine dayanarak, Anamur İcra Müdürlüğü’nün 2010 / 3801 sayılı dosyasında kiralananın tahliyesi için başlattığı icra takibine, davalı kiracının yasal süresi içinde itiraz etmesi üzerine, icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, İcra ve İflas Kanunu’nun 272. maddesi hükmü gereğince icra takibinin taahhüt edilen tahliye tarihinden itibaren bir aylık süre içinde yapılmaması gerekçesi ile istemin kesin olarak reddine karar verilmiş ise de, aynı yasanın 363. maddesinde icra mahkemelerinden verilen hangi kararların temyizlerinin kabil olduğu sayılırken maddenin üçüncü bendinde tahliye emirlerine vaki itirazların kabul veya reddine ilişkin kararların da temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Her ne kadar taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde yıllık kira bedeli 1.600 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinin onsekizinci bendinde gösterilen parasal sınırların altında ise de, davadaki istem alacağa değil tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik olduğundan mahkemece verilen kararın temyiz kabiliyeti bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 25.2.2011 gün ve 2010 / 240 esas 2011 / 32 karar sayılı ek kararının bozularak kaldırılmasına oybirliği ile karar verilip davacı kiralayan vekilinin temyiz istemi yönünden dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.