11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/10/2010 tarih ve 2010/117-2010/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu markaların ismi, renkleri ve logosunun TPE nezdinde tescilli olduğunu, davalının müvekkiline ait isim ve logoyu kulüp tarafından verilmiş bir izne dayalı olmadan haksız bir şekilde taklit ederek kullanmak suretiyle kendisine menfaat temin etmiş bulunduğunu, davalının bu eylemi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüz edenin markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedeli uyarınca ve de taklit ve izinsiz kullanımlar sonucu lisans sözleşme bedellerindeki tenzilat nedeni ile uğranılmış bulunan gelir kaybının da dikkate alınarak fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL maddi ve 5.000 TL de manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, makul bir tazminata kara verilmesini istemiştir..

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davalıların iş yerinde yapılan arama sonucu “BJK 1903” logosunu taşıyan taklit 3 adet formanın tespit edilmiş olduğu, 556 sayılı KHK 61.maddesi gereğince davacının marka tescilinden kaynaklanan haklarına tecavüz edildiği, 62/1-c maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat hakkının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.556,99 TL maddi ve 2.500 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.