11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/11/2010 tarih ve 2009/672-2010/733 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı davalı şirkete ait aracın sigorta süresi içinde diğer davalının kullanımında iken meydana gelen trafik kazası sonucu karşı araçta oluşan hasar bedelinin müvekkili tarafından poliçe limiti kapsamında ödendiğini, davalı ...’nun sigortalı aracı alkollü olarak kullanması sırasında oluşan kazada tamamen kusurlu bulunduğunu, müvekkili tarafından yapılan ihtara rağmen davalıların hasar bedelini ödemediklerini ileri sürerek, ödenen 2.000,00 YTL tazminatın davalılardan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, kazaya karışan aracın 15.11.2000 tarihinde noterlikte yapılan kati satış sözleşmesi ile müvekkili şirket tarafından ...’a satıldığını, diğer davalı ...’nun da müvekkili ile bir ilişkisinin bulunmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı hakkındaki dava davacı tarafça takipsiz bırakılmıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücü ...'nun %103 promil alkollü olduğu, 0,50 promillik yasal sınırın çok üstünde 1,03 promil civarında alkollü oluşunun bahse konu kazanın meydana gelişine yol açan yegâne etken olduğu gerekçesiyle davalı şirkete karşı açılan davanın kabulüne, diğer davalı yönünden açılan davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.