11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.11.2010 tarih ve 2007/1209-2010/1522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından izni ve bilgisi dışında 08.11.2006 tarihinde toplam 3.500 TL’nin davalı Er-Ay Turizm Tic.İth.İhr.Ltd.Şti.ne ait bilgisayar aracılığı ile internet bankacılığı yoluyla davalı ...'nın hesabına aktarıldığını ileri sürerek, 3.500 TL’nin aktarıldığı tarihten itibaren bankaların kısa vadeli mevduata uyguladığı en yüksek faiz oranı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkili bankanın internet bankacılığı için gerekli tüm önlemleri aldığını, davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, usulsüz işlemle çekilen paraların aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olduğu, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağının aynen devam ettiği, davacıya atfedilecek herhangi bir kusurun ispat edilemediği, davalı bankanın % 100 kusurlu bulunduğu gerekçesiyle, 3.500 TL alacağın 08.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.