11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.07.2011 tarih ve 2010/111-2011/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "PARADOX" markasının dünyanın bir çok yerinde güvenlik sistemleri için tescilli olduğunu, davalı şirket tarafından yapılan "TR PARADOKS" ibareli marka başvurusunun müvekkiline ait marka ile benzer olduğu yönünde yaptıkları itirazın reddedildiğini, müvekkiline ait "PARADOX" markasının tanınmış olduğunu, markanın başka sınıflarda tescili halinde bile müvekkiline ait marka ile karıştırılabileceği gibi, davalının, müvekkili markanın itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarını zedeleyeceğini, davalının başvurusunda kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nın red kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, farklı sınıflarda yer alan söz konusu mal ve hizmetlerin benzer olmadıklarını, aralarında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacı markasının tanınmış olmadığını, davacı markasının itibarından haksız yere faydalanmasının veya ayırt edicilik karakterinin zedelenmesinin de mümkün olmadığından TPE YİDK kararının isabetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markalarının yazılışlarının farklı olduğunu, davacı markasının yüzlerce unvanda ve markada yer aldığını, davacının üretici, toptan satıcı ve ihracatçı bir firma olduğunu, müvekkilinin, davacının müşterisi olduğunu ve proje, montaj, kurulum ve servis hizmetleri verdiğini, davacı yanın Türkiye distribütörleri ile davalının ticari ilişkilerinin devam ettiğini, davacı ile müvekkilinin iştigal alanlarının farklı olduğunu ve davacı markasının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf markalarının ortalama tüketiciler tarafından ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, dava konusu marka ile davacı markasının anlam ve fonetik açıdan aynı olduğu, taraf markaları kapsamında yer alan emtia ve hizmetlerin de aynı tür mallar ve hizmetler olduğu, davacıya ait PARADOX markasının tescilli olduğu ülke sayısı, korunduğu coğrafyanın büyüklüğü dikkate alındığında en azından güvenlik sistemleri emtiası sektöründe tanınmış olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacı markası ile davalı marka başvurusunun işaret olarak ayniyet yakın benzerlik gösterdiği, markanın muhatabı orta düzeydeki tüketici kitlesinin davalı markasını tanıyor olması halinde, davalı markasını, bu markanın Türkiye'deki temsilcisi gibi algılayabileceği ve bu halin davacı markasının itibarından haksız yararlanma sonucunu doğuracağı, bu nedenle tüm emtia yönünden tescil engelinin bulunduğu, davacının ürettiği ürünlerin müşterisi olduğunu kabul eden ve söz konusu cihazların proje ve kurulumunu yapan davalının, bu hizmetleri aynı marka altında tescil ettirmek istemesinin MK'nın 2. maddesi karşısında iyiniyetli bir davranış olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, davalının beyanlarından markayı esasen güvenlik sistemleri mal ve hizmetlerinde tescil ettirmek istediği ve kötüniyetin bölünemeyeceği düşünüldüğünde, davalı marka başvurusunun tüm mal ve hizmetler yönünden reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPE YİDK'nın 28.01.2010 tarih ve 2010-M-151 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.