11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/04/2011 tarih ve 2008/522-2011/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da iki adet hesabı bulunduğunu, bu hesaplarda bulunan 244,00 TL ve 4.000 Sterli'nin, internet bankacılığı yoluyla dava dışı kişi ve/veya kişilerce yine dava dışı kişilerin hesabına geçirildiğini, davalı Banka'nın bloke koyması üzerine 4.000 Sterlin karşılığı 8.771,00 YTL'den 1.230,00 YTL'nin hesabına iade edildiğini, söz konusu olayda bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek toplam 7.785,00 TL'nin, zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın niteliği itibariyle sebepsiz zenginleşmeye dayalı olması nedeniyle husumetin müvekkili olan bankaya yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin Teleweb sitesinin güvenliğini sağlamak için gerekli tüm önlemleri aldığını, olayın gerçekleştiği tarihte bankanın internet bankacılığı web sitesinin girişinde müşterilerin uyması gereken genel güvenlik uyarıları ile, yapması gereken güvenlik ayarlarının tek tek belirtildiğini, sorunun kullanıcı davacının bilgisayarının davacı tarafından yeteri kadar korunmamasından kaynaklandığını, davacı tarafından güvenlik uyarılarında yer alan hususların yerine getirilmemiş olması nedeniyle davacının kusurulu olduğunu, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait paranın davalı Banka'ya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemleri ile hesaplardan çekilerek başka hesaplara aktarıldığı, bu durumun davalı Banka'yı aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı gibi ispat yükü kendisinde olan bankanın, davacıya vermiş olduğu şifre ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğini de kanıtlayamadığı, bankaların birer özen ve güven kurumu olduğu, aldığı mevduatı iade yükümlülüğü altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.785,00 TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.