11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/07/2010 gün ve 2009/251-2010/361 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/05/2012 gün ve 2011/925-2012/8097 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008/04019 kod numarası ile "MANAV PRESTİJ" ibaresini 31.mal/hizmet sınıfında marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin başvuruya yaptığı itirazın kısmen kabul edilerek “yem ürünleri” yönünden başvurunun kısmen reddedildiğini, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, Prestij ibaresinin “yem sektörü” bakımından ayırt edici bir anlamı olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'nun 03.08.2009 gün ve 2009-M-3582 sayılı kararının iptali ile markanın reddedilen kısım yönünden müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkiline ait "PRESTİJ" esas unsurlu markalar ile davacının "MANAV PRESTİJ" ibareli markasının birbirinden ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, halk tarafından karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı başvurusunun 31.sınıfın (01).alt grubunda yer alan "hayvan yemleri ve tıbbi olmayan katkıları"nın davalı şirketin redde dayanak markasının 31.emtia sınıfında yer alan "yem" emtiası ile aynı veya aynı tür olduğu, davalının 2000/26840 numaralı markasında "PRESTİJ" kelimesinin esas unsur olarak kullanıldığı, davacının "MANAV" ibaresi ile birlikte "PRESTİJ" kelimesini markasında kullanması durumunda ortalama dikkate sahip tüketicilerin bu markaları karıştırmaları ve markaların aynı firmaya ait olduğunu düşünmeleri olasılığının bulunduğu, ortalama dikkate sahip tüketiciler açısından markaların benzer olduğu, 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında iltibas riskinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.