18. Hukuk Dairesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve taşınmazın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde 703, 200, 451 ve 464 parsel sayılı taşınmazlara yol yapılmak suretiyle el atıldığını belirterek el atmanın önlenmesini istemiş, yargılama sırasında dava tarihinden sonra dava konusu taşınmazlar için davalı idare tarafından kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davası açıldığı, söz konusu davaların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği belirtilerek 451 parsel sayılı taşınmaz haricinde diğer taşınmazlar ile ilgili taleplerinden vazgeçtiklerini, 451 parseldeki kamulaştırılan alan dışında kalan kısımdaki şevin kaldırılması için gerekli eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiş, mahkemece 464, 200 ve 703 parsel için vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 451 parsel için 5506,92 m² için eski hale getirme bedelinin 51.820,79 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 2942 sayılı Kanunun geçici 6. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre taşınmaza kamulaştırmaksızın fiilen el konulması halinde el atma tarihindeki nitelikleri esas alınarak dava tarihi itibariyle değerlendirme yapılması gerekir. Davalı K.. M.. aleyhine dava 16.04.2009 tarihinde açılmış olup hükme esas alınan 27.12.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda 2009 ve 2012 yılına göre değerlendirme yapıldığı halde mahkemece 2012 yılı esas alınarak tespit edilen bedele hükmedilmesi , Doğru görülmemiştir

Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.