11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/09/2010 gün ve 2009/301-2010/388 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/05/2012 gün ve 2011/761-2012/7629 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2008/05054 sayı ile "ambalaj deseni" başlıklı endüstriyel tasarım tescil başvurusuna müvekkili tarafından tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı ve tasarımlardan "MAXİMUM" ibareli resmin çıkarılması yönündeki itirazlarının TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu endüstriyel tasarımların müvekkiline ait tescilli tasarımlar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığını, ayrıca müvekkiline ait "MAXİMUS" markası ile iltibas oluşturduğunu ve anılan markanın tanınmışlığından yararlanacağını, davalının tescil talebinde kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2009-T-651 sayılı YİDK kararının iptali ile endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, karşılaştırma konusu tasarımların genel izlenim itibariyle farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait "ELVAN MAXIMUM" ibaresinin 18.06.2001 ve "ELVAN MAXMUM" ibaresinin 28.12.2007 tarihinden beri tescilli olduğunu, davacı şirketin marka tescil tarihlerinin müvekkilinin tescil tarihinden sonra olduğunu, kötü niyet iddialarının geçerli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.