11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2011 tarih ve 2008/124-2011/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait TPE tarafından tescil edilmiş 4 adet PVC fiş çoklu endüstriyel tasarımın izinsiz olarak davalı tarafından kullanıldığını, bu tasarımlar ile üretim yapıldığını ve haksız kazanç elde edildiğini, bu eylemlerine son vermeleri hususunda davalıya ihtar gönderildiğini, eylemlerinin mahkeme aracılığı ile tespit ettirildiğini, taraflar arasında birkaç makine satışı yapıldığını, ancak ticari işletmenin devri konusunda bir sözleşme yapılmadığını, bu satış ile de söz konusu tasarım kullanılmak sureti ile üretim yapılmasına izin verilmediğini belirterek tasarım hakkına tecavüzün tespitine ve önlenmesine, 1.000 TL maddi 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının dava konusu fişlerin üretimini yaptığı ticari işletmeyi tüm makine, teçhizat ve tasarım kalıpları ile birlikte davacıdan devraldığını ve bedelini ödediğini, bir süre söz konusu kalıplar kullanılarak davacı adına üretim yapıldığını, daha sonra müvekkiline ati “ESCAB” markası adı altında faaliyetine devam edildiğini, söz konusu kalıplar davacı tarafından devredildiği için bu kalıplar ile üretim yapılmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu, bu nedenle endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, hükme esas alınan 17/06/2010 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalıya dava konusu 16 A fişinin üretiminde kullanılan tasarım kalıplarının 31/01/2005 tarihli fatura ile satıldığının sabit olduğu, 16 A fişinin üretiminin ancak devredilen özelliklere sahip bir kalıpla yapılabileceği, böz konusu tasarıma sahip ürünün bu kalıplarla üretilebileceği, bu kalıpları satın alan kişinin bunları kullanmasının da hayatın olağan akışına uygun olduğu, davalının kullanmayacağı kalıpları satın almasının bir anlamı olmadığı, davacının da bu kalıpları sattıktan sonra bunların kullanılmamasını beklemesinin ticari hayata uygun düşen bir durum olmadığı, kalıpların satışına ilişkin faturanın, tasarım hakkının devrine ilişkin sözleşmelerin yazılılık şartını karşılamasa bile buna ilişkin yasal düzenlemede sözleşmenin içeriği ile ilgili bir şart bulunmadığı ve bu konuda devrin yapıldığına ilişkin yeterli delil olduğu, taraflar arasında yapılan protokol ile dava konusu fiş tasarımlarının kullanım hakkının süresiz olarak davacı tarafından davalıya devredildiği hükmünün yer aldığı, davacının kalıpları devrederken bunların kullanılacağını bilmesi ve düşünmesi gerektiği kanaati ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar davacı eski çalışanlarının imzaladığı belgenin, davacı aleyhine sonuç doğurması mümkün olmadığından mahkemenin bu yöndeki gerekçesi yerinde değilse de faturalı kalıplara ilişkin yazılı beyan ve mahkemedeki diğer gerekçelere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.