7. Ceza Dairesi

7478 sayılı Köy İçme Suları Hakkında Kanuna aykırılık suçundan sanık Bekir Birelli'nin anılan Kanunun 16/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis ve 2.857 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 16/2. maddesi gereğince cezasından 2/3 oranında indirim yapılarak 1 ay hapis ve 952 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis ve 793 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a. maddesi gereğince günlüğü 20 yeni Türk lirasından paraya çevrilerek 500 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2007 tarihli ve 2006/1095 Esas, 2007/1012 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14.10.2010 gün ve 63452 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve KYB. 2010-270471 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanununun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispi nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 7478 sayılı Kanunun 16/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 450 yeni Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 5728 sayılı Kanunla değişik 15/1. maddeye göre para cezasının hesaplanarak fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;