11. Ceza Dairesi

Sanığın adli sicil kaydında görünen ve 09.11.2000 tarihinde infaz edilen Askeri Mahkemece verilen kasıtlı suça ilişkin önceki hükümlülüğünün askeri suç olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmese de suç tarihi itibariyle adli sicilden silinme koşullarının oluşmadığı ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına engel nitelik taşıdığı, mahkemenin, sanığın geçmişteki hali, tekerrüre esas olmasa da sabıkalı olmasının suç işleme eğilimini gösterdiğinden cezasının ertelenmesi halinde ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat gelmediği gerekçesiyle sanık hakkında 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kabulünde de bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmada toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.