11. Ceza Dairesi

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; suç tarihinde Niğde Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yapmakta olan sanığın, araştırma görevlileri ... ile ...’in araştırma projesi sahasına gitmedikleri günlere ait toplam üçer günlük yurt içi görev yolluğu düzenlediği iddiası ile resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; tanıklar ... ile ...’in, anılan çalışmalara katıldıkları halde bir kez 13,50 TL ödeme aldıkları, bunlardan başka paranın kendilerine verilmediği yönündeki yeminli anlatımları ile idari soruşturma aşamasında beyanda bulunan Niğde Üniversitesi Araştırma Fonu Saymanlığında Şube Müdürü olarak görev yapan ... ile aynı birimde memur olarak çalışan Derya Okay’ın, sanığın inceleme gezilerindeki giderleri kendisinin yaptığını, yine de bu paraları hak sahiplerine ödeyeceği yönündeki sözlü beyanına itibarla 09.05.2001/48 ve 50, 16.05.2001/55, 23.05.2001/60 yevmiye sayılı Tahakkuk Müzekkeresi ve Verile Emri eklerindeki ... ve ... adına düzenlenen Yurtiçi Geçici Görev Yolluğu Bildirimlerindeki harcırahların kendisine ödendiğine dair anlatımları karşısında; sanığın esasen mutemet tayin edilmediği halde tanık beyanları ile sabit olan araştırma projeleri nedeniyle ... ile ... adına tahakkuk eden bir kısım harcırahları tahsil etmesine karşın ilgililerine ödememek suretiyle gerçekleştirdiği sübuta eren eyleminin, değişen suç vasfına göre güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağından, sanığın eylemine uyan bu suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.