11. Ceza Dairesi

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi. I- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin yokluğunda verilen 28.02.2012 gün ve 2007/322 Esas, 2012/211 Karar sayılı hükmün adı geçen sanığın mernis sisteminde kayıtlı adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca 16.04.2012 gününde tebliğ edildiği ve temyiz edilmeksizin 25.04.2012 gününde kesinleştirildiği, sanık müdafiinin 28.06.2012 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme, infazın durdurulması ve temyiz talebinde bulunduğu, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2012 tarihli ek kararı ile taleplerin reddine dair karar verildiği, bu karara karşı yapılan itirazın ise Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.2012 gün ve 2012/1120 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, sanık müdafii tarafından 24.09.2012 tarihinde kendisine tebliği yapılan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.2012 gün ve 2012/1120 değişik iş sayılı bu red kararına karşı 19.10.2012 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nun 42. maddesine göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde, inceleme yetkisinin Yargıtay Özel Dairesine ait bulunduğu cihetle, yok hükmünde olan eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine ilişkin 05.07.2012 ve 31.08.2012 günlü ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü; Yoklukta verilen ve usulüne uygun olarak 16.04.2012 gününde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 28.06.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanık müdafiinin eski hale getirme ile buna bağlı olarak vaki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanık ... müdafiinin '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.03.2013 gününde oıybirliği ile karar verildi.