11. Ceza Dairesi

I. Sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Bir kısım sanıklar hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarına karşı kendilerinin ve müdafiilerinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığından vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II. Sanıklar...hakkında dolandırıcılık suçundan; sanıklar ..., ..., ..., ..., ...,. ..., ... ve ... içinse vefat etmeleri nedeniyle verilen düşme kararlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; ölüm nedeniyle düşme kararı verilenler dışındaki sanıklara yüklenen “dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/3, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...., ..., ... ve ... içinse vefat etmeleri nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, III. Sanık ...'in ..., ..., ..., ..., ... ve ... için düzenlediği ileri sürülen belgelere yönelik kurulan hükmün incelenmesinde; Sanıkların işe giriş bildirgesi ve işi bırakma formlarını emekli olmak için kullanmadıkları dosya kapsamıyla sabit olduğundan suç tarihlerinin bu belgelerin kurum kayıtlarına giriş tarihi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık ... için düzenlenen belgeler hakkında suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.11.1995 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi, bozmayı gerektirmiş, Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... için düzenlenen belgeler hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.03.1993, 03.05.1993, 05.04.1994, 21.10.1994, 08.12.1994 ve 22.02.1995 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/3 ve 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8.maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, IV. Sanıklar ... (III. Numaralı bent haricinde), ..., ..., ... , ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde; Suça konu belgeler yardımıyla lehine belge düzenlenen sanıkların emekli oldukları ve dolayısıyla bu belgeleri kullandıkları, Seyhan Belediyesi eski danışmanı olan sanık ...’ın da sahte belge olayına karıştığı, iş takipçiliği yapan sanıklar ..., ... ve ...’in diğer sanıkların evraklarını takip etme vaadi ile belgelerin hazırlanarak kuruma verilmesine yardımcı olduklarının iddia olunması karşısında tüm sanıklar hakkında memurun resmi belgede sahteciliği suçuna iştirak fiilinden kamu davası açıldığı gözetilerek ilgililer hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.