9. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 6545 sayılı Kanun öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.a maddesi delaletiyle 103/1, 103/3, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/90 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 103/1-a maddesi delaletiyle, 103/1, 103/3, 43/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği Delillerin tam toplanmadığına, savunma tanıkları dinlenmeden hüküm kurulduğuna, sanığın eylemlerinin yanlış değerlendirildiğine, sanığın, esprili, samimi davranışları olan, konuşkan biri olduğuna, sanığın görev yaptığı okullarda hiçbir şaibeli olaya karışmadığına, örnek bir insan olduğuna, öğrenci ve öğretmenlere baba sıcaklığı ile davrandığına, sanığın mahkumiyeti için kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, toplanan delillerin sanığın savunmasının aksini ispatlamadığına, sanığın mağdurenin göğüslerine ve kalçasına dokunması şeklindeki mahkeme tespitinin dayanaktan yoksun olduğuna, sanığın zan ve itham ile cezalandırıldığına, Sema Demirkıran isimli öğretmenin yönlendirmesi ile sanık hakkında öğrencilerin beyanda bulunduğuna, eksik soruşturma ile karar verildiğine ve diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/90 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.