7. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhasıran suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla; Sanık ... Yönünden; Sanık ...'in hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. Katılan ... İdaresi Vekili, Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafii Yönünden; Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli ve 2011/777 Esas, 2012/1819 Karar sayılı, 31.01.2017 tarihli ve 2016/982 Esas, 2017/29 Karar sayılı ilâmlarında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 325 inci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 306 ncı maddelerinde düzenlendiği, bu suretle hükmü temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, sirayetin söz konusu olduğu durumlarda, bozma ilâmı üzerine verilen uyma kararı ile hükmü temyiz etmemiş sanık hakkındaki kesin hükmün kaldırılıp yeniden hüküm kurulmasının gerektiği, bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, hükmü temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmamakla birlikte sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırılmakta olduğu, ancak, hükmü temyiz etmişcesine bozmanın sonucundan faydalanmanın kabul edilmesinin, bu kimsenin bozmadan sonra yeniden verilecek yeni ve son kararları da temyiz edebilmesine olanak tanımayacağı, lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükümleri temyize yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarihli ve 2019/18123 Esas, 2019/8623 Karar sayılı bozma ilâmı sirayet ettirilerek hakkındaki yargılamaya devam edilerek hüküm tesis edilen sanık ...'in hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Katılan ... İdaresi Vekili ile Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemi için suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuklar için 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, buna göre olağanüstü zamanaşımı süresinin 21.04.2013 olan suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde tamamlanmış olduğu belirlenmiştir. II. KARAR 1.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'in temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.