11. Ceza Dairesi

Sanığın sahte noter vekâletnamesi ile trafik tescil şube müdürlüğüne müracaat ederek müştekinin aracı için zayiinden yeni bir motorlu araç trafik ve tescil belgesi düzenlettirmekten ibaret ve oluşa uygun biçimde sübutu kabul olunan eyleminin, tescil işlemini yapan emniyet müdürlüğünün 21.12.2006 gün ve B.05.1.EGM.4.34.38.08.06 sayılı cevabi yazısında trafik dosyasına fotokopisi konulmakla birlikte belge aslı görülerek işlem yapıldığının belirtilmesi, görevlilerce vekaletnamedeki sahteciliğin anlaşılamayıp işlem yapılması karşısında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 342/2, 80, 59/2 sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43, 53. maddelerine uygun bulunun zincirleme biçimde “sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu ve anılan Yasa maddeleri arasında karşılaştırma yapılarak lehe hüküm belirlenip uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, mahkemenin 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulamama gerekçesindeki eksiklik ise sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarı itibari ile hükmün açıklanmasının geri bırakılma olanağı bulunmadığından sonuca etkili bulunmamakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunma inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarı itibari ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, ortada geçerli bir belgenin olmadığı, cezanın ertelenmemesinin yasal olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.