6. Hukuk Dairesi

1.İlk Derece Mahkemesince;

İİK’nın 177/2. maddesi uyarınca açılan doğrudan iflas davasında, davacının en az gerçeğe yakınlık kriteri ölçüsünde davalıdan alacağı bulunduğunu ortaya koyduğu, ödemelerin tatil olması nedeniyle iflasa karar verilebilmesi için, borçlunun belirli bir süreklilik veya kararlılık arz edecek şekilde vadesi gelmiş olan ihtilafsız borçlarını ödeyememesi gerektiği, davalı borçlunun dava tarihi öncesi açık ve anlaşılabilir bir nakit sıkıntı yaşadığı, nakit döngüsünün bozulduğu, hayatın olağan akışına uygun olmayacak derecede ve dava tarihi öncesi pek çok icra takibine maruz kaldığı, bu icra takiplerinin dava tarihi sonrası giderek yüksek boyutlara ulaştığı, bu durumun davalının ödemelerini tatil ettiğini gösterir haller olarak kabulü gerektiği, davalının 2019 yılını takip eden yıllarda faaliyetinin de durduğu, davalı şirket temsilcisinin duruşmaya davet edildiği halde, duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle, davalının iflasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; davalı şirket aleyhine 2018 yılı sonu itibariyle yoğunlaşan bir takip sürecinin başladığı, davalıya ait araçlar üzerinde 60'tan fazla haciz bulunduğu, şirketin 2018 yılı sonu 2019 yılı başı itibariyle ödeme kabiliyetini yitirdiği, bununla birlikte özellikle dava tarihinden sonraki dönemde takip sayılarının arttığı ve bu takiplerinin açık olduğu, dava tarihinden sonra icra takiplerinin artması ile ödeme yapılmamasının öncesinde, dava tarihi öncesindeki tutumun da önem arz ettiği, 2019 son çeyreği itibariyle şirketin faaliyetsiz döneminin başladığı ve son durumuna bakıldığında satışlarında ve mağazalarındaki azalış sonucunda şirketin gayri faal olduğu, bu nedenle mahkemece, davalının ödemelerini tatil ettiği kabul edilerek iflasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı keza; davacının davalı aleyhine başlattığı takipler ve takip dayanağı senetler dikkate alındığında, davacının alacağı bulunduğunun gerçeğe yakın ortaya konulduğu gözetildiğinde davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.