10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen rücuan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili, 09.09.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik, tedavi giderinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2015/143 Esas, 2015/567 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 117.546,34 TL sürekli iş göremezlik ödeneği için gelir bağlama tarihi olan 30.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı Kurumca ödenen 38.809,58 TL toplam tedavi giderinden 111,50 TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 15.12.2012 tarihinden itibaren işleycek yasal faizi ile birlikte, 33.498,00 TL tedavi giderinin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.04.2018 tarihli ve 2016/2575 Esas-2018/3475 Karar sayılı ilamı ile Kurum Müfettiş/Denetmen Raporu ile açılan ceza ve tazminat dosyalarının celp edilmesi, konusunda uzman bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması, sigortalının gerçek zararının hesaplanması, bu miktarın gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp düşük olan tutara hükmedilmesi, bu şekilde davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece 03.12.2020 tarihli ve 2018/313 Esas, 2020/ 283 Karar sayılı kararla; davanın kabulüne, 117.546,34 TL sürekli iş göremezlik ödeneği için gelir bağlama tarihi olan 30.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı Kurumca ödenen 38.809,58 TL toplam tedavi giderinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 08.04.2021 tarihli ve 2021/1567 Esas-2021/4956 Karar sayılı ilamı ile gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri 105.239,35 TL ile sınırlı iken karara esas alınan hesap bilirkişisi raporunda katsayı artışlarını da içeren 117.546,34 TL gelir üzerinden hesaplama yapılmasının yerinde olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 105.239,35 TL sürekli iş göremezlik gelirinin tahsis ve onay tarihi olan 30.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 2.917,44 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden, taleple bağlı kalınarak 38.809,58 TL toplam tedavi giderinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davacı Kurum vekili, iş kazasında yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş kazası olayında kusurunun bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 09.09.2012 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik, tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci, 439 uncu maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 nci maddesidir.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.