11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin (kuşkuya yer bırakmayacak şekilde) gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik kanun yoluna başvuru süresinin, “tefhim tarihinden itibaren” başlayacağı belirtilerek tereddüde yer bırakacak şekilde gösterildiği anlaşıldığından, sanığın, 05.03.2010 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilip Mahkemenin 17.03.2010 gün ve 73/149 sayılı temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede;