11. Ceza Dairesi

Sanığın 2001 yılında infaz edilmiş sabıkasının bulunması dikkate alınarak, CMK.nun 231. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit olup 5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin yanında anılan yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesinde lehe olan infaz rejimi uygulanacağından, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde "cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılması" nedeniyle uygulama koşulları ve sonuçları itibariyle 647 sayılı yasanın açıkça hükümlü lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı yasaya göre erteleme ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması, yasaya aykırı ise de, Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan "... 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62, 51. maddeleri..." ibareleri çıkartılarak, yerlerine "...765 sayılı TCK.nun 342/1, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri ...." denilmek ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesine ilişkin bölümün ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle sair yönleri usul veyasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.