11. Ceza Dairesi

I-Sanık ... hakkında aynı mahkemenin 06.12.2004 günlü kararıyla verilen mahkumiyet kararına yönelik bir temyiz olmadığından hükmün kesinleştiği, diğer sanık ...’in temyizi nedeniyle Yargıtay C.Başsavcılığının 5320 Sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca dosyanın iade edilmesi üzerine ayrı bir uyarlama yargılamasına tabi olan hükümlü ...'nin de esas defterine sanık sıfatıyla kayıt edilip duruşma yapılarak 17.10.2006 tarihinde yeniden kurulan mahkumiyet kararı hukuken geçersiz olup yok hükmünde bulunduğundan, temyiz hakkı kazandırmayacağı cihetle; hükümlü ...’ye yönelik vaki müdafiinin temyiz isteminin 5820 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... müdafiinin "dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.