43. Hukuk Dairesi

28.11.2024 REDDİNE ISTINAFHUKUK HUKUK Ceza Hukuku 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 6098 sayılı yasanın 520. Maddesi uyarınca; Simsarlık sözleşmesi, simsarın taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkânının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlendiği ve bu sözleşmenin kurulması hâlinde ücrete hak kazandığı sözleşmedir. Simsarlık ücretini talep hakkı, simsarlık sözleşmesinin kurulmasıyla hemen doğmaz. TBK.'nun 521. maddesi gereğince simsar; ancak yaptığı faaliyet sonucunda sözleşme kurulursa ücrete hak kazanır. Ancak sözleşmede bu durumun aksi kararlaştırabilir. Simsarlık sözleşmesi yapılabilmesi için simsar ile gayrimenkul sahibi arasında sözleşme bulunmasına, gayrimenkul malikinin rıza ve simsara yetki vermesine gerek yoktur.(YHGK 13.12.2018 tarih ve E:2017/13-621 -K:2018/1929) Simsarlık sözleşmesinde asıl sözleşme kurulmasa dahi simsarın ücretinin ödeneceğinin kararlaştırılması halinde, sözleşmeden cayan taraf bu ücret ödeme borcundan ancak asıl sözleşmenin kurulmasından vazgeçmenin objektif bir haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde kurtulabilecektir. Simsarlık sözleşmesinin bir tarafı iş sahibi olup, doktrinde iş sahibinin yanı sıra “vekalet veren” veya “müvekkil” gibi adların da kullanıldığı görülmektedir. İş sahibi, asıl sözleşmenin kurulmasını isteyen ve bunun için simsar ile simsarlık sözleşmesi yaparak simsarın aracılık etmesi sonucunda asıl sözleşmenin kurulması ile simsara ücret ödemekle yükümlü olan kişidir. İş sahibin, söz konusu asıl sözleşmeyi kuracak kişi olması şartı aranmamaktadır. Diğer bir deyişle, üçüncü kişinin malik olduğu bir taşınmazın satılması amacıyla malik olmayan iş sahibinin simsarlık sözleşmesine taraf olması mümkündür. Bu durumda davalı tarafın taşınmazın kendisine değil eşinin sahibi olduğu şirkete ait olduğu, bu yönden sözleşmenin geçersiz olduğuna yönelik istinafı yerinde değildir. Bahsi geçen sözleşme incelendiğinde sözleşmenin üç sahifeden ibaret olduğu birinci ve ikinci sayfasında davalı ...'ün imzasının bulunmadığı, üçüncü sayfada davalının imzasının bulunduğu, 1. Sayfa ve 2. Sayfada matbu hazırlanan hükümlerin boşluklarının el yazısı ile doldurulmuş olduğu görülmüştür. Davalının imzasını içermeyen sözleşmeninin birinci ve ikinci sahifesi ile davalının imzasını taşıyan üçüncü sahifenin bütünlük arzettiği, sözleşmenin 1. Ve 2. Sahifedeki kısmı ile 3. Sahifede devam eden kısmı arasında metin, içerik, anlam ve devam bakımından bütünlük bulunduğu, ayrıca sözleşme bir bütün olarak incelendiğinde tüm sayfaları arasında da bir bütünlüğün bulunduğu görülmektedir. Bu durumda sözleşmenin 3. Sayfasında imza bulunmasının sözleşmenin yazılı olması koşulunu sağladığı, birinci ve ikinci sayfasının imzalanmamış olmasının sözleşmesinin geçerliliğine bir etkisinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. ( Emsal Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2015/5279 E. 2015/7681 K. Sayılı içtihadı ) Yargıtay uygulaması ve öğretide, tacirler arasında düzenlenmiş olsa bile birden çok sayfadan oluşan yazılı sözleşmelerin devam eden sayfalarının taraflarca imzalanması veya paraf edilmesi zorunluluğu kabul edilmemektedir. Sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunu 1337 sayılı kararında da belirtildiği gibi, taraflar arasında imzalanan sözleşmede gösterilen %6+KDV’nin alıcı ve satıcının ödeyeceği toplam ücret mi yoksa her biri tarafından ayrı ayrı ödenecek ücret mi olduğu hususunda bir açıklık olmadığı, mahkememizce sözleşme ile belirlenen bedel ve cezai şart niteliğinde olduğu kanaatine varıldığı, sözleşmeye aykırılık hâlinde ücretin dışında bir bedelin de ödeneceği kararlaştırılmış olduğundan, Borçlar Kanunu 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 1337 sayılı kararında belirtildiği üzere hakim tarafından Borçlar Kanunu 818 sayılı BK’nın 161/son maddesinde düzenlenen indirim ve borçlar Kanunu K6098 md.355 K1337 md.52 İİK md.67/2 HMK md.355 TBK md.182 K6098 md.520 HMK md.362 K1337 md.525 HMK md.353 K818 md.525