3. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/417 Esas, 2018/409 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/181 Esas, 2020/291 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; -Usul ve kanuna aykırı mahkumiyet kararı verildiğine, -Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, -Sanığın sağlık durumunun iyi olmadığına, -Beden ve ruh bakımından kendini savunmayan sanığın müdafisiz dinlendiğine, -Suçun unsurlarının teşdit sebebi yapıldığına, -Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, -Temyiz dilekçesinde belirtilen sebepler ve sair hususlara, İlişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1.Suçun unsurları kabul edilen ölçütlere uygulanan gerekçe ile bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda terör örgütü propagandası yapma suçunun işlenmesi nedeniyle suçun zincirleme olmasından dolayı TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca arttırılması gerekçesinin aynı olması ve aynı gerekçe ile mükerrer cezalandırma yoluna gidilemeyeceği belirlenerek, Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü,

TCK'nın 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi suretiyle TCK'nın 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2.Sanığa verilen ceza TCK 43/1 uyarınca 1/4 oranında arttırılırken "1 yıl 18 ay" yerine "2 yıl 6 ay" ve bu cezadan TCK 62/1 uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken "1 yıl 13 ay" yerine "2 yıl 1 ay" hapis cezası verilmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/181 Esas, 2020/291 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.