10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili, davacının 2011 yılı Kasım ayı ile 2014 yılı Ağustos ayı arasında davalı şirkette tam zamanlı olarak gece bekçisi sıfatı ile çalıştığını, çalıştığı süre içinde sigortasının yapıldığını sandığını, ancak SGK'ya müracaat ettiğinde primlerinin ödenmediğini öğrendiğini beyanla 01.10.2011-01.08.2014 tarihleri arasında sigortalı çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekili, 6552 sayılı Kanun uyarınca fer'i müdahil olarak davaya katılmalarına karar verilmesini, davalı işverenin davacı için işe giriş bildirgesi vermediğini, davacının dava konusu dönemde davalı işyerinde çalıştığına ilişkin hiçbir delil bulunmadığını, çalışmalar bakımından müvekkil Kurum kayıtlarının esas olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hiçbir zaman müvekkil şirket bünyesinde çalışmadığını, aralarındaki tek bağlantının davacının mülkiyeti müvekkiline ait taşınmazda yer alan barakada konaklamasına izin verilmesi olduğunu, tapu senedinden anlaşılacağı üzere taşınmazın satın alınma tarihinin 14.12.2011 olması nedeniyle davacının iddiası gibi 2011 yılı Kasım ayında işe başlamasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2014/220 E. 2016/183 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 14.12.2011-01.08.2014 tarihleri arasında 1499167 sicil numaralı işyerinde (14.12.2011-31.12.2011 tarihleri arasında 18 gün, 01.01.2012-09.07.2012 tarihleri arasında 189 gün, 26.07.2012-31.12.2012 tarihleri arasında 156 gün, 01.01.2013-31.12.2013 tarihleri arasında 360 gün, 01.01.2014-01.08.2014 tarihleri arasında 211 gün olmak üzere) 934 gün çalıştığı, bu çalışmalarının hizmet akdine istinaden ve günün cari asgari ücreti üzerinden olduğunun ve Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 30.01.2019 tarihli, 2016/5212 Esas, 2019/470 Karar sayılı ilamında; davacının talebinin açıklattırılması, dava konusunun somutlaştırılması, iş yerine ait dönem bordroları celp edilerek ve mahkemece re’sen bordro tanıkları belirlenerek tanık olarak dinlenilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 14.12.2011 - 01.08.2014 tarihleri arasında 1499167 sicil numaralı işyerinde 934 gün çalıştığı, bu çalışmalarının hizmet akdine istinaden ve günün cari asgari ücreti üzerinden olduğunun ve Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, çalışmanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 01.10.2011-01.08.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.