12. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 90.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkili hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan zamanaşımından düşme kararı verilip, elkonulan dört adet atının iadesine karar verilmiş olduğu, bu sebeple oluşan maddi zararı dolayısıyla tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle temyiz isteminde bulunmuştur. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/85 Esas - 2015/328 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, bu kapsamda tekstil ürünlerine ve nakil vasıtası 4 adet atına elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.11.2018 tarihli kararıyla zamanaşımından düşme kararı verildiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, CMK'nın 144/1-c maddesi gereğince düşme kararı verilmesi halinde tazminat istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin manevi tazminat ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dosya incelendiğinde; davacıya ait muhtelif tekstil ürünleri ve nakil vasıtası 4 adet atına kaçakçılık suçuna konu olması sebebiyle elkonulduğu, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/11620 Karar sayılı ilamıyla davacı hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan zamanaşımından düşme ve elkonulan nakil vasıtası 4 adet atın ise iadesine karar verildiği, dava konusu kaçak olduğu tespit edilen tekstil ürünleri hakkında ise Başkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/57 D. İş sayılı kararıyla tasfiye kararı verildiği gözetilerek, tasfiye bedelinin hazineye irat olarak kaydedilmesine hükmedildiği, her ne kadar davacı elkonulan tekstil ürünlerine ilişkin tazminat talep etmişse de; zikredilen Yargıtay ilamıyla da anlaşıldığı üzere malların kaçak olduğu tespit edilip, tasfiye bedelinin hazineye irat olarak kaydedilmesine karar verildiğinden bu yönden tazminat hakkının bulunmadığı, anılan ilam ile elkonulan nakil vasıtası 4 adet atın iadesine karar verilmesine karşı davacıya iade edilip edilmediği araştırılarak, bu hususta tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı hakkında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.