8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli, 2018/423 Esas, 2018/510 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan hükmün istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2018 tarihli, 2018/117 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan hükmün istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece

1.İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2018/423 Esas, 2018/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 43/1,62/1,53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

2.İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/117 Esas, 2018/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli, 2018/3196 Esas, 2019/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli hüküm yönünden istinaf başvurusunu esastan reddine;İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2018 tarihli hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı kanunun 191/1, 62, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi Lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe İzmir 16.

Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2018 tarihli, 2018/117 Esas,201/500 Karar sayılı kararının istinaf incelemesi ile verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma dışında hükümde aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 18.09.2017 tarihli bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

Doğrudan kamu davası açılmasına dayanak alınan, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarih, 2015/177 Esas ve 2015/496 Karar sayılı kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli ve 2020/8705 Esas ve 2021/2421 Karar sayılı kararı ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.02.2021 tarihli kararında belirttiği bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyaların birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, incelemeye konu bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

A. İzmir 25.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2018 tarihli ve 2018/423 Esas, 2018/510 Karar sayılı kararının istinaf incelemesi sonucu kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesine yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. İzmir 16.

Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2018 tarihli, 2018/117 Esas, 201/500 Karar sayılı kararın istinaf incelemesi sonucu kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli, 2018/3196 Esas, 2019/464 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun' un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.