9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile olay günü mağdurenin, patates istemek amacıyla aynı apartmanda oturan sanığın dairesine gittiği, evin içinde ayrı bir koltuğa oturduğu sırada sanığın "Gel kızım" diyerek yanına çağırdığı, mağdurenin istemediğini belirtmesine rağmen sanığın "Gel ne olacak, amcanım" diyerek mağdurenin elbisesinin üzerinden kol, omuz ve göğüs bölgesine dokunmaya başladığı, "Gel öpeyim" deyip dudağından öpmeye çalıştığı, mağdurenin "Sen ne yapıyorsun, yaşından başından utan" diyerek aldığı patateslerle birlikte evden ayrıldığı kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-.1 cümle ve 53/1. maddesi uyarınca 8 yıl hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle;

mağdurenin soyut beyanı dışında sanığın cinsel istismarda bulunduğuna dair dosyada delil olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve temyiz dilekçesinde belirttiği sair hususlara ilişkindir.

C. Sanık ile Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurenin soyut ve makul olmayan iddiaları dışında sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, tanık ...'nın beyanlarıyla sanık savunmasının doğrulandığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve temyiz dilekçesinde belirttiği sair hususlara ilişkindir.

Kanun'un 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.