9. Ceza Dairesi

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 31/3 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/4 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin soyut beyanları dışında atılı suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına, yargılama konusu fiille ilgili öncesinde yapılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğine ve kararın kesinleştiğine, eksik incelemeye, suçun sübutuna, sarkıntılık düzeyini aşmadığının tartışılmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla başlatılan soruşturmada Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2015 tarih ve 2015/46445 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, söz konusu kararın Ankara 1.Sulh Ceza Hakimliğinin 01.07.2015 tarih ve 2015/2697 Karar sayılı itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı eylemi ile ilgili ilk beyanını genişleten 10.12.2015 tarihli mağdure beyanı haricinde yeni delil elde edilmeden 5271 sayılı Kanun'un 172/2 ve 173. maddelerine aykırı olarak dava açıldığı anlaşılmakla, dava şartı gerçekleşmeksizin açılan davada suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.09.2024 tarihinde karar verildi.