9. Ceza Dairesi

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mağdurelerin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı, suçtan zarar gören on beş yaşından küçük mağdureler velilerinin sanıktan şikayetçi oldukları ve yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin de hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koydukları anlaşıldığından, aynı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince mağdureler Hazal ile...'nın katılan ve vekillerinin katılan mağdureler vekilleri olarak davaya kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin hükmolunan ceza miktarları nazara alındığında 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı (Mağdureler... ve ...a yönelik) suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2014/416 Esas, 2015/466 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı (İki kez) suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-1.cümle, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

A. Katılan Mağdure...

Vekilinin Temyiz İsteği Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılan Mağdure Hazal Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde takdiri indirim maddesinin tatbik edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Mağdurelerin duruşmada dinlenmediği gibi ifadelerine ilişkin görüntü kayıtlarının da duruşmada izlenmediğine, soyut iddia dışında atılı suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği usul ve yasaya aykırı mahkumiyet hükümlerinin bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Kanun'un 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda Mahkemece olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurelerinin ifadesinin alınması, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdikleri görüntülü ifade CD’lerinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafileri ile katılan mağdureler vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.