11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Türkiye İyi Gelecek" ibareli 2016/73593 ve 2016/73601 sayılı marka başvurularının, davalı gerçek kişinin "İyi Gelecek" ibareli markasına dayalı olarak yaptığı itirazları sonucu Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından tescili istenen 38. sınıfta kısmen reddedildiğini, bu kararlara karşı yaptıkları itirazlarının ise nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa taraf markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, markaların birbirinden bağımsız olduğunu, "iyi gelecek" ibaresinin ayrım gücünün zayıf olduğunu, tek başına bir şahsın tekeline verilemeyeceğini, anılan ibarenin eğitim, sağlık, turizm, inşaat, ticaret gibi her alanda farklı şekillerde kullanılabilecek kadar zayıf bir ibare olup tasviri nitelikte bulunduğunu, aynı ibareli birçok marka tescilinin bulunduğunu, müvekkil markalarının ayırt edici unsurlara sahip olduğunu ileri sürerek YİDK kararlarının iptalini ve markaların tüm sınıflarda tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında reddedilen hizmetler bakımından 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas bulunduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs vekili cevap dilekçesinde; husumet ve hak düşürücü süre itirazında bulunarak taraf markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, müvekkilinin "iyi gelecek" ibaresini 2014 yerel seçimlerinde slogan olarak kullandığını ve sonrasında marka olarak tescil ettirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "TÜRKİYE İYİ GELECEK+şekil" ibareli markaları ile davalı şahsın "İYİ GELECEK" ibareli tescilli markası arasında başvuru kapsamından davalının itirazı ile çıkartılan 38 inci sınıftaki " Radyo ve televizyon yayın hizmetleri. Haberleşme hizmetleri (internet servisi sağlama hizmetleri dahil). Haber ajansı hizmetleri" yönünden görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, dava konusu YİDK kararlarının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu ve denetime elverişli bulunmadığını, bilirkişi raporunda davalının itirazına mesnet markasının zayıf bir marka olduğunun dikkate alınmadığını, taraf markaları arasında iltibasa neden olacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, "İyi Gelecek" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olup herkesin kullanımına açık bulunduğunu, kimsenin tekeline verilmeyeceğini, anılan ibarenin daha önce birçok kişi tarafından kullanıldığını, redde mesnet markanın toplum nezdinde tanınmayan bir marka olduğunun incelenmediğini ve markanın davalı tarafça yoğun ve yaygın bir şekilde kullanıldığına dair hiçbir delil sunulmadığını, dosya üzerinde inceleme yapan bilirkişilerin marka hukuku alanında uzman olmadığını, "İyi Gelecek"ibareli birçok marka tescilinin bulunduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptalinin gerekip gerekmediği hususuna ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.