10. Ceza Dairesi

2. Temyiz isteminin reddi Sanık ve müdafiinin yokluğunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince verilen ve ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen 31.12.2021 tarihli ve 2020/886 Esas, 2021/1446 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süresinden sonra 23.03.2022 tarihinde sanık müdafii;13.11.2023 tarihinde ise sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin sanığın temyiz isteminin reddine dair 14.11.2023 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede: İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. A. Sanık müdafiinin temyiz ve eski hale getirme taleplerine yönelik olarak yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip sanık müdafiine 28.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra, 23.03.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 23.03.2022 tarihinde süre yönünden temyiz isteminin reddine dair ek karar verildiği, ek karar üzerine sanık müdafiinin temyiz ve eski hale getirme taleplerinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz ve eski hale getirme taleplerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, B. Sanığın temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.