4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece görevsizlik karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili nezdinde Genişletilmiş KASKO Poliçesi ile Aysis Atık Yönetim Sistemleri A.Ş adına sigortalı bulunan aracın davalı ... Belediyesinin maliki, ...'nin sürücüsü ve Groupama Sigorta A.Ş'nin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın tam kusuruyla sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu sigortalı araçta oluşan hasarın müvekkili tarafından ödendiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1472 nci maddesi gereği müvekkilinin sigortalının halefi haline geldiğini, 5.325,00 TL hasar tazminatının 14.05.2015 tarihinde 812,00 TL ve 12.05.2015 tarihinde 4.512,99 TL olarak ödendiğini belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.325,00 TL'nin rücuen tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı Groupama Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, ekspertiz ücretinden sorumlu olmadıklarını, kazanç kaybının teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. 2. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlığın ZMSS poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın davalı ... açısından ZMSS poliçesindeki miktar ile sınırlı olarak ödeme yapılmasına ilişkin olup zorunlu sigortanın 6102 sayılı Kanun'da düzenlenmesine ve ticari dava niteliğinde olmasına göre uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden usulden reddi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Belediyesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı ... Belediyesi vekili temyiz dilekçesinde; aracın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin davada taraf sıfatı bulunmadığını belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalıların sürücüsü, işleteni ve ZMSS sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davacı tarafından dava dışı sigortalıya kasko poliçesi nedeniyle ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Kanun'un 1472 sayılı maddesi, Kasko Sigorta Genel Şartları, 6102 sayılı Kanun'un 4, 5 ve 1483 üncü maddeleri. 3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... Belediyesi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı ... Belediyesi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı 269,85 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna, Dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.